Πως μοιράστηκαν τα κτήματα του Τσιφλικιού

Πως μοιράστηκαν τα κτήματα του Τσιφλικιού

1920-2022. Εκατό δύο σχεδόν χρόνια, έχουν περάσει από την εξαγορά του τσιφλικιού του Θολού από τους θολοενούς. Αυτό το γεγονός, θεωρείται ορόσημο για την ιστορία μας: Την αγορά των πατρογονικών κτημάτων και τη λύτρωση από την δουλεία των Τούρκων τσιφλικάδων και Αγάδων .

Οι μέρες που ακολούθησαν την αγορά του τσιφλικιού ήταν μέρες χαράς αλλά και περίσκεψης και σκληρής δουλειάς για όλους τους θολοενούς. Την ημέρα δούλευαν στα χωράφια και το βράδυ συγκεντρώνονταν και συζητούσαν πώς θα μοιράσουν το τσιφλίκι και πώς θα βρουν το ποσό που αναλογεί σαν πληρωμή του μεριδίου του στον καθένα. Πάντως σε πολύ λίγες μέρες με σοφό και αξιοθαύμαστο τρόπο κατέληξαν σε αποφάσεις που έγιναν ομόφωνα αποδεκτές.

     Αποφασίστηκε και μοιράστηκε όλο το τσιφλίκι σε 27 μερίδια. Κάθε μερίδιο είχε ,7 κομμάτια κτήματα σε διαφορετικές τοποθεσίες και περιοχές και 2 οικόπεδα .Το κάθε κτήμα ανάλογα με την περιοχή που βρισκόταν είχε 2 ,3 ή και 4 στρέμματα. Όσο πιο εύφορη και πεδινή ήταν η περιοχή τόσο μικρότερα ήταν τα κτήματα. Λένε μάλιστα οι παλαιότεροι, ότι ως μέτρο μήκους χρησιμοποίησαν ένα καλάμι, ίσιο μεγάλο και δυνατό και με το ίδιο καλάμι μετρούσαν ξεχώριζαν, έβαζαν τα όρια κάθε κτήματος και προχωρούσαν.

      Ξεχώρισαν και μία περιοχή μεταξύ Θολού και Σορωνής στη

οποία θεωρείται ότι ήταν κτισμένο ,το παλιό χωριό, και επιπλέον επί ιταλικής κατοχής υπάρχουν αναφορές ότι έγιναν ανασκαφές, με εύρεση θαλαμοειδή τάφου και ταφικά αγγεία με καύσεις. Η τοποθεσία ονομάζεται "Ατσιγγανί" και βρίσκεται νοτιοδυτικά της παλιάς εκκλησίας του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, και ανήκε στα κτήματά του Τσιφλικιού . 

Πούλησαν όμως τα παραπάνω κτήματά στους Σορωνιάτες για να τους στοιχίσει πιο φθηνά το καθένα από τα 27 μερίδια και να τους είναι πιο

 εύκολο να το ξεπληρώσουν.

Απότοκο της παραπάνω ενέργειας είναι το γεγονός ότι οι θολοενοί ευεργετήθηκαν από Σορωνιάτη κληρονόμο ,όταν τους παραχώρησε τον χώρο για να οικοδομήσουν το εξωκλήσι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, δίπλα από τα ερείπια του παλαιού ναού Του.

Το "μεγάλο αμπέλι του τσιφλικιού" ήταν στον "Αρκευτί" στο κεντρικό δρόμο η τιμή του ήταν ξεχωριστή από τα υπόλοιπα κτήματά του τσιφλικιού αγοράστηκε από τον Ρόδιο Δρακίδη εγκατεστημένο στη Αίγυπτο αργότερα πουλήθηκε τεμαχισμένο στο Σορωνιάτη Φλάγκο και στον Γιάννη Πετρά. Όσοι θολοενοί δεν είχαν να αγοράσουν ένα ολόκληρο μερίδιο, αγόρασαν μισό η λιγότερο από μισό, ανάλογα με τα χρήματα που είχαν ή ανάλογα με το μέγεθος της οικογένειας τους. Έτσι όλες οι οικογένειες της εποχής εκείνης πήραν μέρος στην αγορά του τσιφλικιού και καμμιά οικογένεια δεν έμεινε απέξω καταφρονεμένη και παραπονεμένη, γιατί όλες αγόρασαν ανάλογα με την οικονομική τους δυνατότητα.

Τον ελαιόμυλο του Τσιφλικιού,την οικίαν της επαύλεως και τους σταύλους, επειδή ήταν συνεχόμενο οικοδομικό σύνολο το αγόρασε η εκκλησιαστική επιτροπή καί έγιναν ιδιοκτησία της εκκλησίας του Αγίου Σπυρίδωνα. Το δε καφενείο του Αγά στον κεντρικό δρόμο βγήκε σε κλήρωση και έπεσε στο Πασσάλη Νικόλαο οποίος δεν το ήθελε και το πούλησε στο Χατζημιχάλη οποίος λίγο αργότερα το πούλησε στο Σαββίγκο και ανήκει μέχρι σήμερα στη οικογένεια του.

Πηγές 1."ΘΟΛΟΣ" Μαρία Καραγιάννη Μαρμαροκόπου.
2.«Ιστορίες σπιτιών και ανθρώπων του χωριού Θεολόγου ( θολού), Ρόδου."
Βασιλείου Ν. Παπανικολάου.