Προνόμια και δικαιοδοσίες του Μητροπολίτη Ρόδου.(1522- 1912)

 

Προνόμια και δικαιοδοσίες του Μητροπολίτη Ρόδου.(1522- 1912)

Ο εκάστοτε μητροπολίτης είναι ο ανώτατος θρησκευτικός αρχηγός.

Έχει, σε τοπική κλίμακα, αντίστοιχη λειτουργία με αυτήν του Πατριάρχη. Ο λατινικός κλήρος περιορίζεται και αποκαθίσταται η ορθόδοξη ιεραρχία, αφού τώρα το Οικουμενικό Πατριαρχείο μπορεί ελεύθερα να ενεργεί και να διορίζει επισκόπους στα νησιά, σε αντίθεση με την κατάσταση που επικρατούσε επί Ιπποτοκρατίας.

Πιο συγκεκριμένα, τώρα διαμορφώνονται τα πλαίσια των διοικητικών αρμοδιοτήτων των μητροπολιτών της Εκκλησίας Δωδεκανήσου ως εξής:

1. Οι μητροπολίτες Δωδεκανήσου είναι κύριοι των εκκλησιών και των μοναστηριών της επικράτειάς τους

2. Τηρούν τα ληξιαρχικά βιβλία και εκδίδουν άδειες γάμων και βαπτίσεων

3. Εποπτεύουν και διευθύνουν τα ελληνικά σχολεία

4. Προβαίνουν στη σύνταξη συμβολαιογραφικών πράξεων και προικοσύμφωνων

5. Αναλαμβάνουν τους τομείς διοίκησης, εκπαίδευσης και δικαιοσύνης, την οποία απονέμουν με τα πνευματικά και μικτά δικαστήρια, στα οποία ο Μητροπολίτης είναι πρόεδρος και

6. Μετέχουν στο Νομαρχιακό Συμβούλιο.

Το κτίριο της Μητρόπολης πριν το βομβαρδισμό.
Η φωτογραφία ανήκει στο φωτογραφικό
αρχείο του κ Γεωργαλλίδη Σταύρου.

     Τον μητροπολίτη προστάτευαν οι τουρκικές αρχές και φρόντιζαν για την προσωπική του ασφάλεια. 
     Όταν έβγαινε περιοδεία στα χωριά, συνήθως μια φορά το χρόνο, τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο, τον συνόδευε ο "σουβαρής" έφιππος, πού πήγαινε μπροστά με το άλογο του, πίσω ήταν ό μητροπολίτης έφιππος επίσης και τον ακολουθούσαν ό διάκος κι’ ένας ή δύο παπάδες, πού τoν συνόδευαν από το ένα χωριό στο άλλο σε μουλάρι ή γαϊδούρι. 
     Ο μητροπολίτης πήγαινε στο κάθε χωριό τ’ απόγευμα, διανυκτέρευε εκεί, έκαμνε τον εσπερινό και το πρωί τη λειτουργία, έπειτα διόριζε επιτροπές, εκκλησιαστική, σχολική, με τη συνεργασία του προεστού και κανόνιζε τις διαφορές του ποιμνίου του, για γάμους, διαζύγια, διαφορές σε προίκα .Με την διεκπεραίωση των υποθέσεων τ’ απόγευμα αναχωρούσε για το άλλο χωριό.
      Οι επίτροποι με τούς κοινοτάρχες φρόντιζαν να μαζεύουν από πριν τα "δεσποτικά" από τούς πολίτες, ένα ποσό ορισμένο για την αμοιβή του μητροπολίτη, τα παράδιδαν και φρόντιζαν για την καλή φιλοξενία, τόσο τού ιδίου όσο και της συνοδείας του με τον σουβαρή. 
     Το καλύτερο σπίτι τού χωριού, συνήθως σπίτια νεόνυμφων, προορίζονταν για την διαμονή τού μητροπολίτη, έσφαζαν αρνιά ή ετοίμαζαν νηστήσιμα φαγητά, ανάλογα με την ημέρα. 
     Στο σπίτι πού έμενε, φύλαγε απ’ έξω ό σουβαρής κι’ όταν πήγαινε στην εκκλησία, προπορευόταν αυτός με το σπαθί, έπειτα πήγαινε μητροπολίτης κι’ ακολουθούσαν οι παπάδες με το λαό. 
     Οι δρόμοι ήταν στρωμένοι με δάφνες και μυρτιές, ενώ οι καμπάνες χτυπούσαν χαρμόσυνα. Το ίδιο γινόταν κι’ όταν έμπαινε στο χωριό ή έφευγε την άλλη μέρα..

    Η φωτογραφία απεικονίζει το κτίριο της Μητρόπολης επί της οδού Αγίου Γεωργίου Άνω όπου , σε δύο δωμάτια μεγάλα ,γινόταν αρχειοθέτηση όλων των πράξεων, το 1942 όταν οι Άγγλοι βομβάρδιζαν την Ρόδο, μια βόμβα έπεσε στα δωμάτια με αποτέλεσμα να καταστραφούν όλα τα αρχεία.

Πηγές "Ιστορία της Ρόδου"Χ.Ι. Παπαχριστοδούλου